Ewangelista.pl - misja ewangelizacyjna

Wielkie żniwo

Historia I

Wystraszone oczy małego chłopca w kącie pokoju,
wyczulone na każdy ruch i gest.
To tato wrócił z baru
- czy znowu będzie bił?

Tak, to ten chłopiec z sarnimi oczami z parteru, Grześ.

Historia II

Zawsze pogodna, dowcipna, życzliwa i uśmiechnięta.
Ciągle gdzieś goni, gdzieś biega.
To samotność wygania ją z domu, przeraża dźwięk ciszy.

Tak, to pani Helenka z naszego piętra.
                                           Czytaj całość...

Czemu? 

Czemu roztrwoniłam Twą miłość, 
choć była dla mnie wszystkim 
- największym skarbem? 

Czemu odeszłam w świat, 
nie zważając na Twoje łzy? 

Czemu pozwoliłeś mi wrócić, 
ogrzać się w Twoich ramionach? 

Czemu tak po prostu bez słów 
przebaczyłeś mi, zapomniałeś 
o wszystkim, czym Cię zraniłam? 

Czemu - chciałam znów zapytać. 
Lecz Ty dotknąłeś moich ust 
i rzekłeś: bo cię kocham. 
                          Ewa  Furmańska

"...Pozwólcie dzieciom
przychodzić do mnie..."

Duże i małe
     dziewczynki i chłopcy
W Twych dłoniach
     i w sercu
Tak prosto miłują
     bez zawiści i zdrady
Tak bardzo potrzebują
     Twego oparcia i rady
Wrażliwe i kruche
     jak cenne naczynia
Tak kochasz je wszystkie
     czy żółte czy czarne
to nie ma znaczenia
Jak kochają to szczerze
     Jak pragną to mocno
Jak oddają to wszystko
     Jak płaczą to gorzko
Bóg pragnie dać miłość
     i Tobie i mnie
     i jemu i jej
Tylko stań się jak dziecko
     i pragnij i chciej.

                                           L.Puza

Boży plan

Wielką miłość okazał nam Bóg,
Kiedy zesłał Syna swego na świat,
Aby zmył grzechu naszego brud,
Byśmy wydali woń,jaką ma kwiat.

Niebiosa ogłosiły tę wieść,
Pasterzom, Mędrcom, że królem On jest,
Chrystusem, któremu oddali cześć,
Świtęgo Boga był to cudowny gest.

Moce ciemności przerażone zadrżały,
Przed Synem Człowieczym, którego się bały,
Ustąpić musiał odwieczny wróg,
Ponieważ w człowieku zamieszkał Bóg.

Wykonał On zbawienia Boży plan,
Oddając życie na krzyżu, pełen ran,
Złożony w grobie, nie pozostał tam,
Zmartwychwstał, wracając do niebios bram.

To grzechy moje i twoje sprawiły,
Że,tak bardzo cierpiał Boży Syn,
Jego sińce i rany nas uleczyły,
I wieraąc w Niego, wolni jesteśmy z win.

Wkrótce niebios trąby ogłoszą nam,
Że Król Królów przychodzi sam,
Pan Jezus Chrystus po Kościół swój,
Wtedy wędrówki naszej skończy się znój.

                                   Henryk Kurek

Usłysz głos

Hej człowieku!
kochany człowieku,
biedny człowieku,
oszukany człowieku,
pijany człowieku.
To Ja twój Bóg, wołam cię!
Jestem tutaj, czekam!
Zobacz, tu jestem!

To Ja patrzę na ciebie
i uważam abyś nie umarł
zanim mnie nie poznasz.
To Ja daję ci pieniądze na chleb,
które ty przepijasz.
To Ja krzyczę, że chcę abyś kochał mnie
a nie pieniądze.
To Ja, który chcę abyś mieszkał w mym domu,
a ty wybierasz wieczną tęsknotę.

Usłysz proszę mój głos.
Jestem tutaj,
na wyciągnięcie twojej dłoni
wystarczy ...
wytężyć serce.
                                                  L.Puza

Do niej...

Siedzę tak spowity własnymi myślami,
Patrzę na Ciebie zdjęty miłością,
Tamto życie zostało dawno za nami,
Zostaliśmy, Ty i ja, okryci wiecznością.

Gdy rozmyślam o tym co było,
Kiedy wspominam Ciebie i mnie,
To poddaję się tamtym chwilom,
Lecz czy wrócić do tego chcę?

Nie chcę wracać do chwil co minęły,
Nie chcę śpiewać hymnów sprzed lat,
Dość bezdroży co śmiercią wionęły,
Dość sloganów i "obiektywnych prawd".

Pragnę mówić o tym co będzie,
Opowiadać wszystkim o tym, że Ty i ja,
Zostawiliśmy przeszłości naszej ścieżki kręte,
I poszliśmy drogą, którą wskazał nam Pan.
                                                      Radmin

Oddanie

O Dobry Ojcze!
Twoje ciepłe dłonie
obejmują mnie jak delikatnego motyla
Tak czule i ostrożnie
aby nie strącić pyłku ze skrzydeł

O Dobry Ojcze!
Twoje czujne oczy
obserwują mnie jak maleńkie dziecko
Tak uważnie i dokładnie
abym się o nic nie zranił

O Dobry Ojcze!
Twoje wrażliwe serce
słucha mego serca jak modlitwy
aby jego rytm był zawsze
równy i nigdy nie ustał

O Dobry Ojcze!
Czy ja mały, słaby
mogę coś Tobie dać?..

O proszę weź Dobry Ojcze
ten pyłek wdzięczności
tą ufność dziecięca
to serce gorące miłością
wciąż za małą
Tylko tyle nic więcej...
...Życie
                                      L.Puza

Wyznanie

Jak często w mym życiu
Jest troska i łza.
Jak często upadam
I dotykam dna.

Jak często mój Panie
Ranię serce Twe.
Jak często me myśli
Są brudne i złe.

Za rzadko w mym życiu
Pokuta i żal .
I Ciebie za mało
Me serce jak stal.

Za rzadko się modlę
Każdego dnia.
I Twojej miłości
Spragniona dusza ma.

Więc proszę Cię Jezu
Oczyść serce me.
Bym mogła powiedzieć
Panie kocham Cię.
                                     T. Klonowska

Modlitwa

Daj mi o Panie, tyle rozumu,
Abym nie szukał szczęścia w śród tłumu,
Abym omijał krzyki i wrzawę,
Bym w życiu czynił to, co jest prawe.

A jeśli kiedyś znajdą się ludzie,
Którzy w codziennej pracy i trudzie
Szukać Cię będą w serca pokorze
Za nimi proszę: Oświeć ich Boże!

Bo w naszym świecie tyle jest prądów,
Tyle kierunków, tyle poglądów…
A nam potrzebna jest wąska droga,
Która prowadzi w górę, do Boga.

Więc wzbudzaj, Panie, we mnie pragnienie,
Bym mógł się chwalić Twoim imieniem,
I bym mógł z serca, prosto i szczerze
Złożyć swe życie Tobie w ofierze!
                               Władysław Babis

Śmierć i Zmartwychwstanie

Tam na wzgórzu na Golgocie
Gdzie trzy krzyże postawiono.
Posród łotra i złoczyńcy
Zbawcę świata powieszono.

Wszyscy Zeń się naśmiewali
Urągając Mu wokoło.
Gwoździe w dłonie Jego wbito
Ostrą cierń zaś w Jego czoło.

Straszne męki zadawali
Jednak On ust nie otworzył.
I za cały świat grzeszników
Swoje święte ciało złożył.

Dnia trzeciego zmartwychwstałeś
Wolność światu objawiając.
Pusty grób pozostawiłeś
Śmierć i piekło zwyciężając.

Więc swój wzrok kieruj ku górze
Gdzie jest Pan i Odkupiciel.
Po prawicy swego Ojca
Siedzi Jezus nasz Zbawiciel.
                                             T. Klonowska

To już nie ja

Rozradowany jak nigdy wcześniej,
Pędziłem na oślep, byle do przodu,
Krzyczałem, że chcę jeszcze więcej...
A ON działał.

Osłabłem, zachrypłem, zwątpiłem,
Bo sił nie starcza, bo późno tak bardzo,
Z tesknotą w jutro patrzyłem...
A ON działał.

Gdy padłem zwalony cierpieniem,
A chandry owoce dojrzały,
Gdy wreszcie krzyknąłem: Nic nie wiem!
ON działał.

I zmienił ... więc czas już na rewanż.
                                                Radmin

Telefon do nieba

- Halo?
- Niebo, słucham?
- O, jak dobrze, że jesteś drogi Panie Boże!
Czy wiesz, że w mym życiu znowu coraz gorzej?
Krzyż codzienny przygniata me słabe ramiona,
Dlaczego nie pomożesz ; ja już prawie konam...
W sakwie nieustannie brakuje pieniędzy.
Nie zostawiaj mnie, proszę, w tak okrutnej nędzy,
Przecież zdajesz sobie sprawę, ile kupić muszę:
Telewizor Sony, auto, modny ciuszek...
Obdaruj mnie łaskawie, w końcu tak nie grzeszę,
Nie zabijam, nie kradnę, do kościoła spieszę,
Nie cieszę się z nieszczęścia swojego bliźniego
I prawie go tak lubię jak siebie samego...
Lecz teraz muszę przerwać tę rozmowę krótką,
Koleżanka przyszła, pa, zadzwonię jutro.

 - Halo?
- Niebo, słucham?
- Przepraszam, że nie zadzwoniłam, jak obiecałam...
Weź to pod uwagę, że naprawdę chciałam,
Tyle tylko, że trudno jest czas znaleźć na świecie
Chyba doskonale o tym w niebie wiecie.
Znowu muszę lecieć jestem zaganiana.
Pozwól, że zadzwonię ... o tak jutro z rana.

- Słucham?
- Tu Bóg.
Wciąż milczysz, nie dzwonisz, martwię się o Ciebie.
Odezwij się w szczęściu, nie tylko w potrzebie.
I ja potrafię tęsknić i szlochać z miłości,
Bardzo Cię miłuję, a Ty się ciągle złościsz.
Dlatego też posyłam Tobie Ducha mego,
By Cię wspierał, pocieszał, skłaniał do dobrego,
By Cię wyrwał z niewoli władcy świata.
Abyś w każdym człowieku dostrzegała brata.
Byś wspomniała na Ojca, gdy zła, niewyspana
Budzisz się i wstajesz lewą nogą z rana.
Byś na cytrze i harfie wielbiła Go w nocy.
Psalmy chwały śpiewała, jak dawniej prorocy.
Podczas ziemskiej wędrówki zawsze, bądź ze mną,
Ja Cię przeprowadzę przez dolinę ciemną.
Gdy się potkniesz, upadniesz ; ja podam Ci rękę,
Siłą, mocą obdarzę, zmniejszę Twą udrękę.
I wskażę Tobie drogę, to droga jedyna,
Która wiedzie do Nieba poprzez mego Syna...
Rozmyślałaś już kiedyś, czym było zbawienie?
Bóg-człowiek i miłość, człowiek pohańbienie...
Gwoździe bezlitosne, tak bardzo bolało,
Ofiara Niewinnego, umęczone ciało.
Umęczona dusza pod Twych win ciężarem.
Bóg dla Ciebie cierpiał, czy dasz temu wiarę?
Mówisz masz problemy, brzemię w sercu nosisz.
Jestem wszechmogący, więc czemu nie prosisz?!
Jestem wszechwiedzący, więc czemu nie pytasz,
Tylko ludzi rady, jak brzytwy się chwytasz?!
Jestem miłosierny, więc przyjdź z swym mozołem,
Ja posadzę z aniołami Ciebie za mym stołem.
Dam Ci mannę i zdrój wieczny i żywota chleb,
Przebaczę i będziesz bielsza niźli śnieg.
Czekam więc na Ciebie, Ojciec Twój i Bóg,
Pospiesz się, nie zwlekaj, przekrocz Niebios próg.
Uczyń to już dzisiaj, nie mów: Jutro rano.
Tęsknię,
Kocham,
Błogosławię...
Dobranoc
                              n/n

 Kościół

Śpi...jak go obudzić?!
Kaznodzieja głaszcze do snu...
Czy macie jeszcze siłę służyć Mu?
Niech Bóg pobudzi nasze serca!
Niech zagrzmi w sercach naszych.
Niech serce nie będzie jak twierdza...
Poszerzmy to ciasne grono "naszych"!

Nie zatrzymujmy zbawienia tylko dla siebie...!
                                                  Anita_Puza

Modlitwa                          

                                           T. Klonowska

Pustynia

Panie – w mym życiu znowu pustynia
A jeszcze wczoraj była tu wyżyna.
Wysychają zródła i  strumienie dokoła
Tylko moja bezsilność jeszcze Ciebie woła.

Ześlij obfity deszcz łask dla mej duszy
Bym nie cierpiała , okropnych katuszy.
Bez Twojej łaski i mocy o Panie
Me życie jest w beznadziejnym stanie.

Spraw by zakwitły znów gaje zielone
By moje życie było napełnione.
Tym czym powinno – życiodajną wodą
Dla mego serca prawdziwą osłodą.

I nawet kiedy będę w potrzebie
Mogę zawołać  mój Jezu do Ciebie.
Ty ześlesz strumień na zbolałą duszę
Tylko przy zródle ja pozostać muszę.

Jezu tyś zródłem niewyczerpanym
Dla mnie od Boga za darmo danym.
Pokrzep i wzmocnij me siły o Panie
Niech twoja , nie moja wola się stanie.
                                      T. Klonowska

Ojczyzna

Pytasz mnie, czy nie tęsknię za krajem rodzinnym,
Gdzie wśród swoich przeżyłem błogi wiek dziecinny,
Wiek, co po tylu latach mile się wspomina,
Bo tam był ojciec, matka i cała rodzina.

Tam dla mnie znana była każda polna droga,
Tam matka mnie uczyła modlić się do Boga;
A dziś na te wspomnienia w oku łza się świeci,
I do tych czasów pamięć niby orzeł leci.

Pytasz mnie, czy pamiętam tę polską przyrodę,
To lazurowe niebo i błękitną wodę,
Te niezliczone gwiazdy, co niebo nam złocą,
I uśmiechnięty księżyc, co świecił nam nocą.

Poczekaj małą chwile, niech się zastanowię,
Wrócę do lat dziecinnych, a wtedy odpowiem,
Bo wiele lat minęło wśród burz i zamieci
Jak opuściłem Polskę i błądzę po świecie.

Ale pamiętam wszystko, pamiętam te czasy,
Te lata młodociane, te pola i lasy,
Pamiętam mały strumyk, co płynął w dolinie
I słowika, co wiosną nam śpiewał w olszynie.

Pamiętam nasze pola, a na nich zbóż łany,
I skowronki, i czajki, i polskie bociany;
Pamiętam te jaskółki, co latały chyżo,
I to promienne słońce, gdy wieczór się zbliżał.

Widzę słomianą strzechę a w ogródku kwiatki.
Słyszę głos moich braci, siostry, ojca, matki,
I gdy o tym pomyśle, gdy to wszystko wspomnę.
Zapewniam cię, ja tego nigdy nie zapomnę!

A teraz, gdy minęły me młodzieńcze lata,
Gdy Bóg mnie poprowadził na drugi kraj świata.
Myślą tylko ulatam i we snach wspominam
Cichą wioskę, gdzie stała ma Chata rodzinna.

Bo Choć tutaj to samo słońce jest na niebie,
Ten sam księżyc i gwiazdy śmieją się do ciebie,
To jednak ludzie inni i zwyczaje inne,
I nie takie już drogie jak strony rodzinne.

Lecz jeśli stron rodzinnych nawet nie zobaczę,
Z dala od nich zakończę me życie tułacze,
To wierze, że gdy bieg mój dokonam zwycięsko,
W końcu ujrzę ojczyznę piękniejszą niż ziemską

W tej ojczyźnie nie będzie rozłąki z rodziną,
Tam jest radość i pokój, i łzy już nie płyną,
Bo tam Królem i Panem jest Baranek Boży,
Który nam z łaski swojej niebiosa otworzył.

O, ty nowa ojczyzno, ty blaskiem się mienisz,
Twe bramy z drogocennych dwunastu kamieni,
A twa piękna ulica ze szczerego złota,
W tobie rzeka wód czystych i drzewo żywota.

Ku tobie wiec z tęsknotą kieruję swe oczy,
Ku tobie stale zdążam i we dnie, i w nocy,
Ty celem mej wędrówki, tyś moim marzeniem.
W tobie spocząć jest moim gorącym pragnieniem
                                          Władysław Babis

Zbawiciel

Jezu , Zbawicielu tak bardzo mnie szukałeś
Tak bardzo, że życie za mnie oddałeś.
A ja tak brudna i splugawiona
Wbijałam gwoździe w Twoje ramiona.

Okrutne męki za mnie cierpiałeś
Tak bardzo duszę mą zbawić chciałeś.
O Panie Jezu jam twardą gliną
Jednak dla ciebie Bożą dzieciną.

I nawet wtedy gdy za mnie konałeś
Mą brudną duszę, na sercu miałeś.
Jakże ja Ciebie Jezu zraniłam
Całym mym życiem Ciebie zhańbiłam.

Dlatego Zbawco zabierz me ego
I pomóż zaprzeć się siebie samego.
Niechaj me życie będzie dla Ciebie
Żebym spotkała się z Tobą w niebie.

Proszę Cię Panie prowadź drogą swoją
I bądź dla mnie jedyną ostoją.
Niechaj me życie należy do Ciebie
Wtedy , napewno będę z Tobą w niebie.
                                             T. Klonowska

Pozawidzenie

Spierzchnięte usta..., zamglony wzrok
Jak długo... już się błąkam?
Nie mam..., nie mam dokąd iść,
Pustynia życia, znów mnie wciąga.
I tylko mami mirażami swymi,
Złudną nadzieję dając wciąż...
Lecz nic niewarte są te wizje,
Bo nieprawdziwe, nieprawdziwe one są.
I oto stoję sam, pośrodku,
Wokoło mnie jest tylko piach,
Oczyma wyobraźni widzę me bielejące kości,
I płonę - to rozpacz, ból czy strach?
Zamykam oczy, cały drżę!
Wtem..., delikatny wiatr mnie musnął,
Spojrzałem..., stał tam ON,
Pokorny, cichy i uśmiechał się.

Wyciągnął do mnie ręce,
I rzekł: Zaufaj mi,
Ja poprowadzę cię,
I znów zapragniesz żyć!

Cóż mam uczynić,
Byś moim przewodnikiem był?
Nic ... nic ... tylko wierz,
A będziesz wiecznie żył.
                                                Radmin

  Prawda

Człowiek nie może,
Poznać prawdy,
Bez Chrystusa.

Człowiek nie może,
Żyć prawdą,
Bez bycia w Chrystusie.

Człowiek nie może,
Mówić prawdy,
Bez poznania Chrystusa!
                                            D.Stajniak

 Jezus

Jezus Drogą, Prawdą, Życiem,
W nim wszystko mamy,
Więc życie Jemu oddajmy,
I sercem całym zaufajmy.

Nikt nas nie zdoła wyrwać,
Z cudownej Jego dłoni,
On będzie nas prowadził,
Według tylko swojej woli.

Jezus, Chrystus, Zbawiciel.
                                            D.Stajniak

Życiodajna rzeka

Jak rzeka brnie przez gęstwinę zarośli
Tak i ja Panie biegnę do ciebie z miłości
Ty we mnie budzisz zbawienne nadzieje
Których schwytam się jak małe dziecię
Bo każda twa obietnica
Jest jak miód- słodka i tkliwa
Ty rodzisz Panie przepiękne owoce
Soczyste i pełne soków pachnące
Ty jesteś jak studnia po brzegi wypełniona wodą
Która nasyca mnie radością wonną
Ty jesteś jak płynna czekolada
Która rozpływa się w mej duszy
i rozbudza wszystkie zakamarki ciała
Boże ty jesteś jak wykwintne wino
Które w mych żyłach pulsuje jak żniwo.
Chce śpiewać tobie pieśń chwalebną
By opiewać twą dzielność szlachetną
Chce wywyższać ciebie ponad niebiosa
By ukazać twą dobroć i miłości żar ognia
Chce się uniżać przed świętością Twoja
Która rozświetla się tysiącami kolorów rażącą
Bo mój Bóg jest jak rozżarzone węgle
Które pochłaniają ma duszę namiętnie
Bez mego Pana jestem nicością
Gdyż on wypełnia ma pustkę ojcowską miłością
                                   Paulina Bulczyńska

 Wybawienie

Gdzieś tam w dali, na uboczu
Mój Zbawiciel na mnie czeka
Chce być Panem mego życia
Z wybawieniem Swym nie zwleka

Serce moje na co czekasz
Otwórz dzisiaj swe podwoje
On Cię kocha i miłuje
I zabierze brzemię twoje

Będziesz wolna i szczęśliwa
Pełna łaski i pokoju
On twą duszę poprowadzi
Do świętego źródła zdroju.
                                             T. Klonowska

Miłość

Miłość Twoja wciąż tak cudownie trwa
Jej blask jest jak słońce w ciągu dnia.
Co dzień daje błogą radość nam
Bo Ty Panie jesteś, tą miłością Sam.

Miłość Twoja głębsza od najgłębszych mórz
Świeci jaśniej od porannych zórz.
W miłości Twojej ta jedyna droga
Któraprowadzi nas w górę do Boga.

Miłość Twoja łamie wszelkie przeszkody
I jednoczy ludzi do cudownej zgody.
Biedny człowiek który jej nie poznał
Który jeszcze miłości Twej nie doznał.

Panie ustawicznie się nie gniewasz
Ty mój Panie dookoła Swą miłość rozlewasz.
Nawet na tych którzy jej jeszcze nie znają
Ale w swym życiu właśnie Ciebie szukają.

Bóg jest miłością i kocha mnie szczerze
Prowadzi mądrością i umacnia w wierze.
Wiem że Twoja miłość mi się nie znudzi
Bo miłość Twa tak bardzo blisko jest ludzi.
                                           T.  Klonowska