Vicarius Filii Dei


Autor: L. Dziadkowiec Jr


"Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem." ew.Jana 14:26

I powstał nagle z nieba szum, jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli.
I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich.
I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał." Dzieje Apostolskie 2:1-4

Oto "Vicarius Filii Dei - Zastępca Syna Bożego".

Byliśmy świadkami kilka tygodni temu, kiedy w odświętnej atmosferze uwaga ludzi skupiona została na człowieku. Miliony ludzi skierowało swój wzrok na człowieka i w postawie poddania wsłuchiwało się w jego nauczanie. Usłyszeli iż ten człowiek jest Vicarius Filii Dei - jest Zastępcą Syna Bożego na ziemi.
Pan Jezus mówi do swoich uczniów, że kiedy On odejdzie z tej ziemi, wtedy Ojciec Niebiański pośle im w Jego imieniu Pocieszyciela, Ducha Świętego. To jest ową "obietnicę Ojca o której słyszeli" od Niego wcześniej.
Jest tu mowa o Duchu Bożym hebr. ruah Jahwe, unoszącym się nad powierzchnią wód, kiedy ziemia była pustkowiem i chaosem.
Jest tu mowa o Duchu Bożym który jako chwała Pana zstępuje na górę, napełnia przybytek Pański.
Jest tu mowa o Duchu Bożym, nazywanym też Duchem Pańskim, który napełnia wybranych ludzi Starego Testamentu w celu wypełnienia Bożego dzieła (II M. 31,3 IVM. 27,18 Sędziów 11,29; 13,25) w których działa, który posługiwał narodowi Izraelskiemu.
Jest tu mowa o Duchu Bożym, który zostaje posłany do wybranych ludzi Starego Testamentu, aby przekazywać Boże poselstwo przez prorokowanie, który przemieniał i uzdalniał ich do wykonywania Bożego dzieła (I Sam. 10,6).
Jest tutaj mowa o Duchu Świętym, który jest trzecią osobą Trójedynego Boga, która nigdy nie pojawiła się pod zewnętrzną postacią wyraźnie podkreślającą osobowość, za wyjątkiem podczas chrztu Pana Jezusa, kiedy Duch Święty objawił się pod postacią jakby gołębicy. Działanie, jako Osoby opisane jest w Piśmie Świętym. Duch Święty posiada osobowość: inteligencję, intelekt, wolę, uczucia, zdolność podejmowania postanowień, zdolność badania.

Pan Bóg w Starym Testamencie wybiera w znany sobie sposób pojedyncze osoby,  obdarza, uzdalnia i przemienia ich swoim Duchem, aby używać ich jako swoje narzędzia do wykonania zaplanowanego dzieła.
 
W taki sposób Bóg napełnił swoim Duchem Świętym autorów 39 ksiąg Starego Testamentu, a także 27 ksiąg Nowego Testamentu, aby spisali to co im nakazał. Nadnaturalnie ingerując w czynności pisarzy. Stąd Pismo Święte, które obecnie posiadamy chociaż pisane jest przez okres 1500 lat przez 40 autorów jest spójne, w pełni natchnione, nieomylne i które jest jedynym autorytetem w sprawach wiary, zawierające Boże objawienie. Tak więc działanie Ducha Bożego w Starym Testamencie obejmuje wybrane osoby.
Prorok Joel, który prorokował ok. 4 w. przed Chrystusem zapowiedział wylanie Ducha Pańskiego na wszelkie ciało, co miało miejsce w dniu pięćdziesiątym, którego pamiątkę dzisiaj obchodzimy. Ale też było zapowiedzią nadejścia czasu ostatecznych dni i nadejścia Bożego sądu. 
Ostatni prorok Starego Testamentu, który już w łonie matki swojej był napełniony Duchem Świętym - Jan Chrzciciel ma przygotować drogę dla Mesjasza, a On poprzedzi owe wylanie Ducha.
I tu pojawia się kolejne i zarazem wyjątkowe, nadprzyrodzone dzieło Ducha Świętego, który zstępuje na Marię i za Jego przyczyną przychodzi na świat Pan Jezus, Święty, Syn Boży. Duch Święty towarzyszy Panu Jezusowi w Jego zbawczej misji na ziemi. (Iz. 61) Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność, abym ogłosił miłościwy rok Pana".   Ten to Duch zstępuje w postaci jakby gołębicy po Jego chrzcie w Jordanie, gdy rozlega się głos z nieba: "Tyś jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem".  (Łk. 4) "A Jezus pełen Ducha Świętego powrócił znad Jordanu i był wodzony w mocy Ducha po pustyni"   W mocy tego Ducha Pan Jezus nauczał - co zdumiewało ówczesnych nauczycieli Słowa Bożego - rozkazywał duchom nieczystym i były Mu one posłuszne, uzdrawiał, uwalniał opętanych przez demony. (Łk. 10,21) Rozradował się w Duchu Świętym. (Hb. 9,14) Przez tegoż Ducha wiecznego Pan Jezus ofiarował samego siebie bez skazy Bogu. (Rzym. 8,11)Ten to Duch wzbudził Pana Jezusa z martwych.  
W czasie obecności Pana Jezusa na ziemi Duch Święty pozostaje w cieniu. Jego zadaniem jest skoncentrowanie uwagi ludzi na osobie Pana Jezusa, jako Zbawiciela, jako Syna Bożego, jako prawdziwego człowieka i prawdziwego Boga.
Dla nauczycieli Żydowskich było to nie do przyjęcia dlatego woleli przypisać działalność Pana Jezusa mocy Belzebuba, księcia demonów niż uznać, że Pan Jezus działa w mocy Ducha Bożego, Ducha Świętego.
Po swoim zmartwychwstaniu Pan Jezus zapowiada swoim uczniom: "A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca" Stale przypomina im ukazując się,  (Dz.1,4) "Nie oddalajcie się z Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie". Ten to Duch Święty ma być darem nie tylko dla apostołów Pana Jezusa, ale dla tych wszystkich, "którzy przez ich słowo uwierzą" w Niego. Jak mówi Piotr w dzień Zesłania Ducha Świętego, że ów dar Ducha Świętego, owa "obietnica odnosi się bowiem do ... wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan Bóg nasz powoła", którzy upamiętają się, nawrócą i zostaną ochrzczeni. W tym to dniu Ap. Piotr stał się klucznikiem otwierającym swoim kazaniem drzwi Królestwa Niebiańskiego. W dniu zesłania Ducha Świętego powiedział, że wydarzenie w dzień Pięćdziesiątnicy, a nie w dzień Zielonych Świąt, spełniła się zapowiedź proroka Joela, że "W ostateczne dni, mówi Pan, wyleję Ducha mego na wszelkie ciało"
Zapowiedź ta wypełniła się co do zebranych w górnej izbie. Stało się udziałem tych, którzy upamietali się i uwierzyli. Nie objęła jeszcze ona świata zwierząt i wszystkich bez wyjątku ludzi - co będzie miało dopiero miejsce w Tysiącletnim królestwie - czyli w czasach ostatecznych.

Chcę zwrócić jednak uwagę na wypowiedź Pana Jezusa, którą czytaliśmy na wstępie: Ojciec pośle Ducha Świętego w imieniu moim. Inna jest także zapisana w ewangelii Jana  "Lepiej dla was, żebym ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli zaś odejdę poślę go do was". W tych słowach Pan Jezus  zapowiada przyjście swojego zastępcy, który będzie kontynuował dzieło Pana Jezusa, po Jego odejściu do Ojca. "Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki".
Duch Święty jest posłany w imieniu Pana Jezusa, jako zastępca Syna Bożego. Jako "inny Pocieszyciel".

W historii chrześcijaństwa pojawiło się ludzkie roszczenie zastępstwa Chrystusowego. Z początku biskupi Rzymu utrzymywali, że są spadkobiercami i zastępcami cesarzy. Miasto, które przez wieki było stolicą cesarstwa, stało się miejscem skąd Biskup wykonywał swoją władzę. Z biegiem czasu przybywało biskupów i monarchów, którzy akceptowali Biskupa Rzymu jako zastępcę i namiestnika Cesarstwa. W IV w.  biskup Inocenty I utrzymywał, że Chrystus oddelegował Piotrowi wszelką władzę i uczynił go Biskupem Rzymu. Utrzymywał on, że Biskup Rzymu jako Zastępca Piotra uprawniony jest do władzy Piotrowej z jej prerogatywami. Następnie Bonifacy III, który został Biskupem Rzymu w r. 607 określił siebie mianem Uniwersalnego Biskupa w ten sposób określając, że jest zastępcą i panem wszystkich pozostałych biskupów. Towarzyszył temu długi spór, gdyż Pismo święte nie wspomina nic o Apostole Piotrze, aby był kiedykolwiek w Rzymie.
Dopiero w VIII wieku tytuł Zastępca Syna Bożego pojawił się w dokumencie pod nazwą "Darowizna Konstantyna". W XV w. drogą analizy filologicznej określono ten dokument jako fałszerstwo, mimo to aż do dzisiaj Biskupi Rzymu posługują się tytułem Zastępcy Syna Bożego. Na papieskiej tiarze umieszczony jest tytuł: Vicarius Filii Dei - Zastępca Syna Bożego.

Na podstawie przeczytanego Słowa Bożego wiemy, że Zastępcą Syna Bożego na ziemi nie jest człowiek, ale Duch Święty.

Wykonuje On w imieniu Pana Jezusa posługę nauczyciela, bada wszystko, nawet głębokości Boże, przypomina nam wszystko co powiedział Pan Jezus. Jest On Duchem Prawdy, który "przebywa wśród was i w was będzie". Składa On świadectwo o Panu Jezusie, wprowadza nas we wszelką prawdę. On oznajmił nam co ma przyjść. On uwielbia Pana Jezusa. On - Zastępca Syna Bożego potwierdza duchowi naszemu, że dziećmi Bożymi jesteśmy. Przez tego Ducha wołamy do Boga - Ojcze. Ten to Duch - Zastępca Syna Bożego wspiera nas w niemocy naszej i wstawia się za nami (za świętymi - za odrodzonymi) w niewysłowionych westchnieniach. Niektórzy poszukują ludzkiego pośrednika do tego wstawiennictwa. Duch Święty ów Zastępca Syna Bożego udziela według swojej  woli  rozlicznych darów uzdalniających nas do służby Kościołowi Jezusa Chrystusa. Jesteśmy w Nim ochrzczeni - zanurzeni i Nim napojeni i dlatego tworzymy jedno ciało - Kościół.
Jesteśmy  zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym na dzień odkupienia. Po tej pieczęci będziemy rozpoznani w dniu przyjścia naszego Pana. Mocą tego Ducha zmartwychwstaniemy jak i Chrystus zmartwychwstał.
Ów Zastępca Syna Bożego w stosunku do świata wykonuje posługę przekonywania o grzechu, o sprawiedliwości o sądzie.
On powstrzymuje tajemną moc nieprawości.
Mimo, że Duch Święty wykonuje posługę Zastępcy Syna Bożego kieruje nasz duchowy wzrok, duchowy zmysł, abyśmy uwielbiali Pana Jezusa naszego Zbawiciela.
Dlatego wiedząc o tym dajmy się prowadzić przez Ducha Świętego, bądźmy posłuszni temu Zastępcy Syna Bożego. Nie zasmucajmy Go, nie sprzeciwiajmy się Mu. Bądźmy pełni Ducha Świętego. Niech przez pełnię obecności Ducha Świętego nasze życie będzie obfite w Jego Owoc.
Oto Zastępca Syna Bożego. Nasz wzrok za jego mocą i poradą powinien być skierowany nie na śmiertelnego człowieka, lecz na Pana Jezusa Chrystusa. Ten to Duch Święty inspiruje nas, abyśmy zbliżyli się do Pana Jezusa, abyśmy w  Niego uwierzyli, sam pozostając w ukryciu.
Widzimy Jego moc, widzimy Jego działanie i przez Niego możemy zobaczyć i poznać osobę Pana Jezusa. Przez Niego możemy poznać nasz grzeszny stan, pokutować, nawrócić się, otrzymać zbawienie i zmienić nasze życie.
Dla odrodzonych i zbawionych ludzi Zastępcą Syna Bożego na ziemi jest Duch Święty. Bo tak o Nim mówi Pan Jezus. Bo tak o Nim czytamy w Piśmie Świętym. Uwielbiajmy Pana naszego Jezusa Chrystusa za wspaniałego Zastępcę Syna Bożego na ziemi.


dnia 21.06.2006 22:01 3361 czytań · Drukuj


Mp3 Player




Czy Polacy są tolerancyjni wobec innych wyznań

Tak

Nie

Nie mam zdania





Copyright Radmin© czerwiec 2006
Główna  Czytelnia  Biblia  Poezja  Zasady wiary  Dekalog  Słownik  Współpraca  Polityka prywatności  Kontakt

Prosimy o przestrzeganie praw autorskich. Przedruki dozwolone wyłącznie po uzyskaniu zgody Ewangelista.pl
Przedstawione materiały są zgodne z zasadami naszej wiary, nie jest to jednak jednoznaczne z pełnym poparciem prywatnych postaw i zasad wiary
poszczególnych autorów oraz prezentowanych przez nich poglądów.

PHP-Fusion PL

4,787,038 unikalnych wizyt od czerwca 2006

Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2017 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.


Treść reklam nie zawsze pokrywa się z poglądami Redakcji.